Sessizliği ama neyin?..

Gençsinizdir.. Bazı amaçlarınız vardır hayatta gerçekleştirmek istediğiniz.. Ve bunları başarmak için de sizden bazı şeyler yapmanız istenir.. Ancak bu istenen şey o kadar gizemli ve ürkütücüdür ki istenileni yerine getirdiğinizde artık amaçlarınız yoktur.. İçinize saldığı korku ve kolayca sizi yaralayabileceğini farkettirmesi sizi amaçsızlığa sevkeder..

Ne kadar da kendi hayatlarımızı hatırlatıyor değil mi? En azından bana benimkini..

İlk gördüğümde Anthony Hopkins'in tüyler ürpertici bakışlarına inanamadığım için sahneyi kaç defa başa almışımdır kimbilir..

Her insan denen ve ne zaman ne yapacağı belli olmayan yaratığın hayatında muhakkak sessizliği çekmek zorunda olduğu zamanlar oluyor.. Bir bekleyişin, bir hüznün, bir mutluluğun.. İşte gene böyle bir sessizlik çekmek zorunda olduğum bir zamandayım. Acaba bu sefer neyin sessizliği?..